* تحفة العوارف . منسوب به بزرگمهر فرزانه ، براى خسرو انوشيروان . ( - پندنامه . بزرگمهر ) . اعلام 1 / 325 . بلوشه 4 / 119 ش 2160 ، همانجا 334 ش 2408 ؛ تفضلى ، تاريخ ادبيات ايران باستان 180 « اندرزنامه‌ها » . * تحفة الغاسلين . از سعيد قادرى لاهورى ، نوادهء حاجى محمد سعيد لاهورى ، كه اين يكى با زندگانى بلند در 1166 ( 2 - 1753 م ) درگذشته است ( خزينه 1 / 674 ) . در ديباچه از مرشد خود حاجى فقير الله شكارپورى ( 1195 / 1781 م ) ياد مىكند . در آداب و احكام شستشو و كفن مردگان است ، به خواهش محبان فارسىخوان سكنهء « محمود كامه ، جلال‌آباد كابل » ، در 8 « باب » : 1 - مسايلى كه تعلق به بيمار دارد ، 2 - توبه و تلقين ، 3 - ساختن كفن و نوشتن بر آن ، گرم كردن آب ، احوال غاسل و غسل دادن ، 4 - پوشانيدن كفن ، 5 - اسقاط ، حمل جنازه ، نماز ، 6 - كندن گور و بردن مرده به درون ، 8 - تلقين . آغاز : حمد له . صلات . اما بعد ، مىگويد فقير . . . السعيد القادرى الحنفى اللاهورى ، نواسهء عالم ربانى . مشترك 4 / 2268 ( 2 نسخه ) . گنج 4 / 2196 ش 2906 . * تحفهء قادرى . از ابو المعالى لاهورى . زندگى نامه و آداب است - بخش زندگينامه ( - 3 / 2051 ) . بيفزاييد : بنگال ، آسياتيك 146 ؛ سرفراز ، انجمن 46 ص 330 . * تحفهء قطبشاهى . از على فرزند طيفور بسطامى ( 65 - 1083 ق ) . ( - اخلاق حسنى ؛ اخلاق قطبشاهى ) به نام عبد الله قطبشاه ( 1035 - 1087 ق ) ، در 1 « مقدمه » و 8 « باب » چيزى مانند « گلستان » نگاشته است : در بيان احتياج به وجود سلاطين نامدار و خواقين كامكار ، 1 - در نصفت و عدالت ، 2 - بخشش و عدالت ، 3 - تدبير و مشاورت ، 4 - شجاعت ، 5 - حلم و عفو ، 6 - در سياست ، 7 - شفقت و مرحمت ، 8 - در نصايح و نكات و حكايات متفرقه . آغاز : ديباچهء ديوان چو نگارد سخن‌آرا - بايد كه كند حمد تو انشا . نسخه‌ها ( 2 ) 2 / 1561 ؛ اعلام 2 / 1522 ؛ طبقات 11 / 378 ؛ مشار ، مؤلفين 3 / 604 ؛ فهرستواره 3 / 2362 راهنما . فيلم 1 / 44 ؛ نشريه 1 / 215 . بادليان 1 / 898 ش 1471 به تفصيل . * تحفة المتقين . از شيخ على اكبر فرزند عباس يزدى فرزند محمد رضا ( 1291 - 5 ج 1 / 1363 ق ) . در 30 « مجلس » براى 30 روز رمضان ، مواعظ و پند و عقايد و جز آن است كه در 1353 ق به انجام رسيده است . ( - جمال الواعظين ) . ذريعه 3 / 465 ش 1699 ؛ اعلام 2 / 1512 ؛ طبقات 14 / 651 ، 1603 . * تحفة المبتدى . از رحمت الله بن شيخ حميد ( ديباچه ) . سدهء 12 ق و پيش از آن ، در عقايد و احكام و آداب دينى است ، با سربندهاى « باب » بىشماره و هر باب در چند « فصل » و « مسأله » به روش اگر ترا پرسند ، بگو : باب در فضيلت نماز ، باب در انواع وضو ، چند فصل ، باب در قضاى حاجت ، آداب تخليه ، چند فصل و اين جز « تحفة المبتدى » نعمت الله عطاء الله ( - بخش عرفان ) است .